۹۲ U ۲۳۸٫۰۳
اکتینید

اورانیم

Uranium

سوخت نیروگاه هسته‌ای؛ اورانیم ضعیف‌شده به‌عنوان وزنه.

معرفی

اورانیم چگال‌ترین عنصر طبیعیِ در دسترس صنعت است (۱۹٫۱ گرم بر سانتی‌متر مکعب — بیش از سرب) و در قالب اورانیم ضعیف‌شده، به‌عنوان وزنه‌ی تعادل و سپر پرتو به کار می‌رود.

ساختار بلوری و کریستالوگرافی

اورانیم سه فاز بلوری دارد: α (ارتورومبیک، تا ۶۶۸°C)، β (تتراگونال) و γ (BCC). فاز α ساختار لایه‌ای عجیبی دارد که باعث می‌شود اورانیم فلزی بسیار ناهمسانگرد باشد و در چرخه‌ی حرارتی، تغییر شکل دائمی بدهد — دردسر بزرگ سوخت فلزی راکتور.

فازها و آلوتروپ‌ها

α-U (ارتورومبیک) تا ۶۶۸°C؛ بسیار ناهمسانگرد.
β-U (تتراگونال) ۶۶۸ تا ۷۷۵°C.
γ-U (BCC) بالای ۷۷۵°C.
UO₂ سوخت سرامیکی راکتور؛ ساختار فلوریتی، نقطه‌ی ذوب ~۲۸۶۵°C.

ریخت‌شناسی و شکل عرضه

قرص‌های سرامیکی UO₂ زینترشده — و اینجا مهندسی سرامیک و نسوز مستقیماً وارد صنعت هسته‌ای می‌شود.

ترکیبات مهم

فرمولناماهمیت
UO₂ دی‌اکسید اورانیم سوخت استاندارد نیروگاه؛ سرامیک زینترشده.
UF₆ هگزافلوئورید اورانیم گاز غنی‌سازی.

ایزوتوپ‌ها

²³⁸U (۹۹٫۳٪) و ²³⁵U (۰٫۷٪). تنها ²³⁵U با نوترون حرارتی شکافت‌پذیر است — و کل صنعت غنی‌سازی برای بالا بردن همین ۰٫۷ درصد وجود دارد.

نقش در صنایع دیرگداز و فرآیندی

سوخت هسته‌ای در واقع یک محصول سرامیکی است: پودر UO₂ پرس و زینتر می‌شود، دقیقاً مانند یک قطعه‌ی نسوز. چگالی، تخلخل و اندازه‌ی دانه‌ی آن، همان پارامترهایی‌اند که در کنترل کیفیت نسوز می‌سنجیم.