جدول داده
آب اختلاط جرمهای ریختنی نسوز
مقدار آب اختلاط، یکی از تعیینکنندهترین عوامل کیفیت جرم ریختنی است. آب کم، اجرا را دشوار و جرم را متخلخل میکند؛ آب زیاد، استحکام و دیرگدازی را پایین میآورد. قاعدهی طلایی: کمترین آبی که اجرای درست را ممکن کند. جدول زیر محدودهی توصیهشدهی هر نوع جرم را نشان میدهد؛ مقدار دقیق را همیشه از دیتاشیت محصول بگیرید، چون به دانهبندی و افزودنیها بستگی دارد.
| نوع جرم ریختنی | آب اختلاط (٪ وزنی) | ویژگی |
|---|---|---|
| جرم معمولی (سیمان بالا) | ۸ – ۱۲ | اجرای آسان، تخلخل و مصرف آب بالا |
| جرم کمسیمان (LCC) | ۵ – ۷ | استحکام و چگالی بالاتر؛ نیاز به میکروسیلیس |
| جرم فوقکمسیمان (ULCC) | ۴ – ۵٫۵ | دیرگدازی بالا، حساس به آب |
| جرم بدونسیمان (NCC) | ۳٫۵ – ۵ | بهترین دیرگدازی؛ چسب غیرسیمانی |
| جرم خودجاری (Self-flow) | ۵ – ۷ | بدون ویبره جاری میشود؛ کنترل دقیق آب |
| جرم پاششی (گانینگ) | ۱۰ – ۱۴ | آب در نازل افزوده میشود؛ پرت بالا |
| جرم کوبیدنی (خشک) | ۰ – ۳ | عملاً خشک؛ با اولین حرارت زینتر میشود |
توضیحات
- قاعدهی کلی: هر ۱ درصد آب اضافه بر حد لازم، میتواند تخلخل را چند درصد بالا و استحکام را محسوس پایین بیاورد.
- جرمهای کمسیمان و بدونسیمان به میکروسیلیس و روانکننده نیاز دارند تا با آب کم، کارایی خوبی بدهند (نگاه کنید به مقالهی سیلیس و کوارتز).
- آب باید تمیز و در محدودهی دمای توصیهشده باشد؛ آب خیلی سرد یا گرم، زمان گیرش را تغییر میدهد.
- پس از اجرا، منحنی خشککردن (دِرایاوت) باید رعایت شود تا آب بهآرامی خارج شود و انفجار بخار رخ ندهد (نگاه کنید به روشهای نسوزکاری).
همچنین ببینید: ابزارهای مهندسی · واژهنامهی نسوز · همهی جداول مرجع