جدول داده

پایداری اکسیدها و ترتیب احیا (الینگهام)

چرا آهن را می‌توان با کربن (کک) احیا کرد اما آلومینیوم را نه؟ پاسخ در پایداری اکسید است: هر فلز تمایل متفاوتی به ترکیب با اکسیژن دارد. نمودار الینگهام این تمایل را کمّی می‌کند و ترتیب می‌دهد. قاعده‌ی ساده: فلزی که اکسید پایدارتری می‌سازد، می‌تواند اکسیژن را از اکسید فلز پایین‌تر بگیرد و آن را احیا کند. جدول زیر اکسیدها را از ناپایدارترین (آسان‌احیا) تا پایدارترین (سخت‌احیا) مرتب کرده است. اعداد ΔG تقریبی و برای درک نسبی‌اند.

اکسیدفلزپایداری اکسیدروش احیای صنعتی
Ag₂O نقرهبسیار ناپایدارفقط با حرارت تجزیه می‌شود
Cu₂O مسناپایداراحیا با کربن، آسان
PbO سربناپایداراحیا با کربن
NiO نیکلنسبتاً ناپایداراحیا با کربن یا هیدروژن
FeO / Fe₂O₃ آهنمتوسطاحیا با کربن (کوره بلند) یا هیدروژن (DRI)
Cr₂O₃ کرومپایداراحیا با کربن در دمای بالا (فروکروم)
MnO منگنزپایداراحیا با کربن در دمای بالا
SiO₂ سیلیسیمبسیار پایداراحیا با کربن در کوره‌ی قوس (فروسیلیس)
TiO₂ تیتانیمبسیار پایدارفرآیند کرول (با منیزیم/سدیم)
Al₂O₃ آلومینیومفوق‌پایدارالکترولیز (نه احیای شیمیایی)
MgO منیزیمفوق‌پایداراحیای سیلیکوترمیک یا الکترولیز
CaO کلسیماز پایدارترین‌هاالکترولیز

توضیحات

  • قاعده‌ی کلیدی: هر فلز می‌تواند اکسید فلزِ بالاتر از خود در این جدول را احیا کند (اکسیژن را از آن بگیرد). به همین دلیل آلومینیوم می‌تواند اکسید آهن را احیا کند — واکنش ترمیت.
  • کربن جایگاه ویژه‌ای دارد: با افزایش دما، اکسید کربن (CO) پایدارتر می‌شود، پس کربن در دمای بالا می‌تواند حتی اکسیدهای پایدار مانند SiO₂ و Cr₂O₃ را هم احیا کند — مبنای صنعت فروآلیاژ.
  • اکسیدهای فوق‌پایدار (Al₂O₃، MgO، CaO) با کربن احیا نمی‌شوند و به الکترولیز یا احیای فلزی نیاز دارند؛ همین، این فلزها را پرانرژی و گران می‌کند.
  • همین پایداری بالای Al₂O₃ و MgO است که آن‌ها را به نسوزهای عالی تبدیل می‌کند: اکسیدی که به‌سختی احیا می‌شود، در برابر محیط داغ و احیایی هم پایدار می‌ماند.

همچنین ببینید: ابزارهای مهندسی · واژه‌نامه‌ی نسوز · همه‌ی جداول مرجع