ابزار مهندسی
محاسبهگر درجهی فلزیشدن آهن اسفنجی
محاسبهی درجهی فلزیشدن (Metallization) آهن اسفنجی از روی آهن فلزی و آهن کل — شاخص کلیدی کیفیت DRI برای شارژ کورهی قوس الکتریک.
درجهی فلزیشدن— ٪
آهن اکسیدی باقیمانده (FeO)— ٪ از کل
ارزیابی—
آهن فلزی همیشه کمتر یا مساوی آهن کل است. فلزیشدن بالای ۹۲٪ برای شارژ کورهی قوس مطلوب است.
نکات کاربردی
- درجهی فلزیشدن، نسبت آهن بهشکل فلزی (احیاشده) به کل آهن نمونه است و مهمترین شاخص کیفیت آهن اسفنجی (DRI/HBI) به شمار میرود.
- فلزیشدن بالا (معمولاً > ۹۲٪) یعنی احیای کاملتر، مصرف انرژی کمتر در کورهی قوس و بازده بالاتر.
- درجهی فلزیشدن با «درجهی احیا» فرق دارد: احیا بر پایهی اکسیژن حذفشده از اکسید است، اما فلزیشدن بر پایهی آهن فلزی موجود؛ فلزیشدن همیشه کمی کمتر از درجهی احیاست.
- آهن باقیمانده بهشکل FeO (وستیت) در آهن اسفنجی، هم انرژی ذوب میبرد و هم به سرباره و نسوز کورهی قوس فشار میآورد.
پرسشهای متداول
درجهی فلزیشدن چیست؟
نسبت آهن بهشکل فلزی (احیاشده) به کل آهن موجود در آهن اسفنجی، بر حسب درصد. مهمترین شاخص کیفیت DRI است؛ هرچه بالاتر، احیا کاملتر و مصرف انرژی کورهی قوس کمتر.
فلزیشدن مطلوب چقدر است؟
معمولاً بالای ۹۲ درصد برای شارژ اقتصادی کورهی قوس. مقادیر پایینتر یعنی FeO بیشتر که انرژی ذوب میبرد و به سرباره و نسوز فشار میآورد.
تفاوت فلزیشدن و درجهی احیا چیست؟
درجهی احیا بر پایهی اکسیژن حذفشده از اکسید آهن محاسبه میشود، اما فلزیشدن بر پایهی آهن فلزی واقعی موجود. چون بخشی از آهن ممکن است هنوز بهشکل FeO باشد، فلزیشدن همیشه اندکی کمتر از درجهی احیاست.